Powered By
BLOGFA.COM
بمناسبت سالروز شهادت سردار شهیدحجت الله آذر پیکان
بیست وسوم بهمن ۱۳۷۳
شاگرد کلاس چتربازی
جوان ، نفس نفس زنان و با گامهایی بلند خود را به گوشه محوطه پادگان هوابرد شیراز که کلاس آموزش چتربازی تشکیل می شد رساند.چند قدم دورتر ایستاد تا صحبتهای مربی تمام شود.
(ادامه مطلب را کلیک کنید)
گیر کردن فشنگ تو جان لوله
میدون تیر تموم شده بود و داشتیم با مربیای دیگه میومدیم پائین ،یکی از بچه ها گفت : فلانی؟ یه اسلحه تو خط آتیش گیر کرده و هرچی سمبه زدیم پوکه بیرون نمی یاد .حسابی تیر تو جان لوله قر شده بود.همون سال زمستون بود و من اسلحه رو برداشتم و توی محوطه پادگان کنار اتاق مربیا که همیشه واسه چای آتیش به پا بود ، رفتم . اسلحه کلاشنیکوف رو کاملا باز کردم و قسمت انتهای لوله که جان لوله محسوب میشه رو گذاشتم رو آتیش تا گرم بشه و پوکه بیاد بیرون .بعد از 5 دقیقه دوباره سمبه زدم، دیدم یه فشنگ سالم از جان لول بیرون افتاد همه جا ...، خوردیم.
فشنگ سالم بود ،فقط سوزن خورده بود اما احتراق صورت نگرفته بود و مرمی سر جاش بود .فقط خدا کمک کرد ! چونکه اگه یه کم دیگه اسلحه رو آتیش بیشتر نگه داشته بودم امکان داشت فشنگ بر اثر حرارت توی لوله منفجر میشد و حتما یکی از بچه ها که دقیقا روبروی لوله نشسته بود مجروح میشد. آخه همه دور آتیش حلقه زده بودن و داشتن کاری که من انجام می دادم رو تماشا میکردن .
فشنگ رو برداشتم ، مرمی اونو در آوردم و باروتش که خالی شد توی پوکه رو که نگاه کردم ، دیدم دو سوراخی که مربوط به احتراق است ، انتهای پوکه وجود نداره و توی کارخونه ، اون دو سوراخ احتراق روی پوکه تعبیه نشده بود .
این یه تجربه ای واسه خودم شد که همیشه پوکه تو جان لوله نمی مونه شاید یه موقع فشنگ باشه گرچه فشنگ چاشنی خورده امکان داره مرمی شلیک نشده باشه و از اون بدتر کار خطرناکی که انجام دادم رو دیگه تا یاد دارم تکرار نمی کنم .فقط لطف خدا و نظر امام زمان بود که اون شب اتفاقی واسه ما پیش نیومد. با تشکر از حوصله شما
